|
|
Diapason
d'or (Φεβρουάριος 2010), Coup de cœur de l'Académie Charles Cros (Απρίλιος
2010), 4 étoiles Classica (Δεκέμβριος 2009).
Mε αυτές τις τιμητικές διακρίσεις έγινε αποδεχτή στην Γαλλία η έκδοση της
ηχογράφησης του έργου του Ιβάν Βισνεγκράντσκυ Η ημέρα της ύπαρξης (La journée de
l’ existence). Το 1978 ο γαλλικής υπηκοότητας αλλά γεννηθείς στο Βόλο
αρχιμουσικός Αλέξανδρος Μυράτ είχε παρουσιάσει το έργο σε πρώτη εκτέλεση με την
Ορχήστρα της Γαλλικής Ραδιοφωνίας. Το ίδιο έτος ίδρυσε την Ορχήστρα Νέων της
Γαλλικής Κοινότητας στο Βέλγιο και το 1981 την πρώτη Ορχήστρα Νέων της Γαλλίας
(Philharmonie Nationale des Jeunes). Στο Παρίσι, από τα εφηβικά του χρόνια,
σπούδασε διεύθυνση ορχήστρας με τον Ίγκορ Μάρκεβιτς, τη Νάντια Μπουλανζέ και τον
Μαξ Ντώυτς.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως μαέστρος το 1970, με την Εθνική Ορχήστρα του
Μόντε Κάρλο και με σολίστ τον βιολονίστα Χένρυκ Σέρινκ. Διηύθυνε σε παγκόσμια
πρώτη την Ορέστεια του Μιγιώ για την Ορχήστρα της Γαλλικής Ραδιοφωνίας, με την
οποία είχε τακτική συνεργασία – κυρίως στη σύγχρονη μουσική. Το τεράστιο
ρεπερτόριο που ανέπτυξε δίνοντας ανά τον κόσμο πρώτες εκτελέσεις κινδύνευε να
τον δεσμεύσει στο περιορισμένο χώρο του «σπεσιαλίστα στο είδος».
Η εικόνα αυτή ανατρέπεται όταν ως καλλιτεχνικός διευθυντής και ιδρυτής της
Ορχήστρας της Πικαρδίας (Orchestre de Picardie 1983-1989) διακρίνεται ιδιαίτερα
στην ερμηνεία έργων Μότσαρτ. Με την ορχήστρα αυτή ηχογράφησε για τις εταιρίες
Label bleu (έργα Σοστακόβιτς), Virgin, και Audivis (έργα Φέσκα 1840). Η
τελευταία μάλιστα διακρίθηκε με το Μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας του
δίσκου (1985). Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1984 του απονεμήθηκε το ίδιο βραβείο για
την ηχογράφηση της Συμφωνίας των επτά αστέρων του Καικλέν, με τη Φιλαρμονική του
Μόντε Κάρλο (EMI).
Ο Αλέξανδρος Μυράτ έχει συνεργασθεί με πολλά μουσικά σύνολα και ορχήστρες:
Εθνική Ορχήστρα της Λίλλης, Ensemble Orchestral de Paris, Ensemble
InterContemporain, Ορχήστρα της Île de France, Ορχήστρα της Λυών, του Μονπελλιέ,
της Αβινιόν, Ορχήστρα της Βελγικής Ραδιοφωνίας (RTBF), Συμφωνική Ορχήστρα της
Λιέγης, Εθνική Ορχήστρα του Βελγίου, Νορβηγική Ορχήστρα Δωματίου, Αγγλική
Ορχήστρα Δωματίου, London Mozart Players, Βιρτουόζοι της Μόσχας, Φιλαρμονική των
Κάτω Χωρών, Συμφωνική Ορχήστρα του Τρόντχαϊμ, Συμφωνική του Άαλμποργκ κ.ά.
Πραγματοποίησε ηχογραφήσεις για το BBC με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ώλστερ, τη
Συμφωνική και τη Sinfonietta του Μπόρνμουθ κ.ά.
Το 1991 ανέλαβε την Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, την οποία
συγκρότησε και γρήγορα ανέδειξε σε σύνολο υψηλού επιπέδου με πολλαπλές
δραστηριότητες (συμμετοχή σε παραγωγές όπερας, συνεργασία με διάσημους σολίστ,
πρώτες εκτελέσεις έργων, παραγγελίες σε νέους συνθέτες κ.λπ.). Ο Αλέξανδρος
Μυράτ έχει ηχογραφήσει με την Καμεράτα για τις εταιρείες ECM Records, RCA Red
Label, Agora, Orion Music, Blue Note και EMI Classics. Από την τελευταία
κυκλοφορεί το φθινόπωρο του 2010 η πιο πρόσφατη δισκογραφική τους δουλειά με
έργα Θανάση Μωραίτη. Το ευρύ φάσμα περιέργειας και η διάθεση να μην βρίσκεται
εγκλωβισμένος σένα είδος μουσικής τον οδήγησαν στο ελληνικό και γαλλικό
τραγούδι. Είχε την χαρά και τιμή να συνοδεύσει (κατ’ αλφαβητική σειρά)
τραγουδιστές όπως οι: Αλεξίου, Αντωνοπούλου, Αρβανιτάκη, Βενετσάνου, Γαλάνη,
Μητσιάς, Μπάσης, Νταλάρας, Πανδής, Πάριος, Πέτα, Φαραντούρη, Angelique Ionatos,
Francis Lemarque, Catherine Sauvage, Emma Chaplin.
Το 2004 τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη των Τεχνών
και των Γραμμάτων, για τη συμβολή του στον πολιτισμό. Από το 2006 είναι μέλος
της Λυρικής Ακαδημίας, ενός θεσμού που διοργανώνει εργαστήρια λυρικού τραγουδιού
και διεύθυνσης ορχήστρας κάθε καλοκαίρι στην πόλη Βαντόμ της Γαλλίας. Δεν έχει
ποτέ συνεργασθεί με την ΕΛΣ στην Αθήνα. Από το 1975 διδάσκει τακτικά διεύθυνση
ορχήστρας στο Παρίσι, τα τρία τελευταία χρόνια στο πλαίσιο της Όπερας Βαστίλης.
Είναι επίτιμος πρόεδρος της Sinfonietta-Ορχήστρας Δωματίου του Δήμου Χανίων και
από το 2008 principal guest (μόνιμος προσκεκλημένος) της Φιλαρμονικής της
Τάργκου Μούρες (Τρανσυλβανία).
Ο Αλέξανδρος Μυράτ είναι μόνιμος αρχιμουσικός της Καμεράτα – Ορχήστρας των Φίλων
της Μουσικής. |
|
|
|